четверг, 7 июня 2012 г.

Առանց կղզի

Մենք միշտ Նրան ենք երազում…
Ամենուր, ամեն օր…
Ծով ենք տեսնում երազում:
Հիշողությունն է…
Կարոտն է` ծովի տեսքով, ծովի նման:
Մեր կարոտն է առանց կղզի…
Ծով է ներսս: Նոր եմ գտել, ճիշտ քո վեպի ծովի նման…

Մի փոքր էլ կսպասեմ

Ես մի փոքր էլ կսպասեմ… Քանի դեռ Արևն ամբողջությամբ չի թաքնվել, մի փոքր էլ կնստեմ այս քարին:
Այստեղ արևը բաց դեղին է, ինչպես մեր հեռավո~ր, հեռավո~ր գյուղում… Նա ջերմության գրեթե ոչ մի նշույլ ցույց չէր տալիս և միակ տաքը որ կար, միայն նրանից էր, որ գիտեինք` Արև է:
Ես մի փոքր էլ կսպասեմ, հետո կգնամ` աննկատ, բայց սպասելի, ինչպես որ Նա է գնում…